هدف از انجام این تحقیق بهبود کیفیت نان بربری و تعویق بیاتی آن با استفاده از پودر تفاله چغندر قند بود. در انجام این تحقیق، پودر تفاله چغندر قند، در پنج سطح 1 ،3، 5، 7 و 10 درصد (وزنی/وزنی بر اساس آرد) در فرمولاسیون خمیر مصرفی برای تولید نان بربری مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که با افزودن تفاله چغندر قند، میزان جذب آب خمیر و میزان فیبر نان افزایش و دانسیته و سفتی بافت نان کاهش یافت که در سطح p<0.05 معنی دار بود. همچنین بررسی تصاویر میکروسکوپ الکترونی از نان های حاوی تفاله، نشان داد که افزودن این ماده باعث دهنده بهبود وضعیت بافت نان شد. ارزیابی حسی نمونه های نان، توسط گروه ارزیاب مشخص نمود که پذیرش کلی نان های حاوی تفاله، تا حد 5 درصد، قابل قبول بود، اما در مقادیر بالاتر تفاله، به دلیل تاثیر بر رنگ نمونه ها، کاهش پذیرش ملاحظه شد. بنابراین تفاله چغندر قند می تواند اغلب خصوصیات کیفی نان و مقدار فیبر آن را از نظر مواد فیبری بهبود دهد و بیاتی نان را به تاخیر اندازد.

زمینه: امروز با کشف HbAlc می توان وضعیت کنترل دیابت در سه ماه گذشته را ارزیابی کرد، بدون آن که نوسان های روزانه قند خون بر آن تاثیر داشته باشد.هدف: مطالعه به منظور بررسی وضعیت کنترل دیابت با استفاده از HbAlc و رابطه آن با قند خون ناشتا، خون بعد از ظهر، وزن، نوع دیابت و جنس انجام شد.مواد و روش ها: این بررسی توصیفی آینده نگر در 3 ماهه اول سال 1378 به صورت مراجعه اتفاقی در مرکز دیابت بیمارستان بوعلی سینا قزوین انجام شد و 100 بیمار مورد مطالعه قرار گرفتند.یافته ها: 30 درصد بیماران دیابت نوع اول و 70درصد دیابت نوع دوم داشتند. شایع ترین تظاهر اولیه بیماری (58%) پرنوشی و پر ادراری بود. میانگین سن دیابت نوع اول 23 سال و 7 ماه و در نوع دوم 44 سال و 8 ماه بود. 60% بیماران دیابتی نوع اول و 95% بیماران دیابتی نوع دوم اضافه وزن داشتند. 19% بیماران کنترل خوب، 59% کنترل متوسط 22% کنترل ضعیف داشتند. بین میزان HbALc و قند خون ناشتا و قند بعد از ناهار ارتباط معنی دار وجود داشت (p<0.05).نتیجه گیری: به علت ارتباط خطی بین HbAlc و میزان قند خون، اصراری بر انجام این آزمایش برای همه بیماران و در همه مراکز نیست و می توان از آن در بررسی های تحقیقی و یا جهت اثبات دیابت در موارد مشکوک استفاده نمود.

محدودیت آب آبیاری در سال های کم آب و پیش رو تاثیر چشمگیری را روی عملکرد ریشه و میزان درآمد زارعین چغندرکار به دنبال دارد. در سال 1387 جهت تعیین تاثیر مقادیر آبیاری بر کمیت و کیفیت چغندر قند مطالعه ای در مزرعه دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهاباد انجام شد. این پژوهش به صورت طرح فاکتوریل درقالب بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. تیمارها مقادیر مختلف آب بود که به ترتیب شامل I1،I2 و I3 به ترتیب (8243، 7419 و 6594 مترمکعب در هکتار) بر اجزای عملکرد ریشه دو رقم چغندر قند اعمال شد. نتایج بدست آمده نشان داد که با کاهش مقدار آب مصرفی از I1 به I2 عملکرد ریشه، قند ناخالص، سدیم ریشه و قند قابل استحصال به صورت معنی داری کاهش داشت، ولی درصد قند و میزان نیتروژن مضره ریشه به صورت معنی داری افزایش یافت. حداکثر عملکرد ریشه در تیمار I1 به میزان 49.5 تن در هکتار بود، در حالی که در تیمار I3 تا 31.06 تن در هکتار کاهش یافت. با کاهش مصرف آب آبیاری عملکرد قند از 9.08 در تیمار I1 به 5.57 تن در هکتار در تیمار I3 کاهش نشان داد. حداکثر میزان سدیم و پتاسیم در تیمار I2 مشاهده شد و مقدار تجمع آنها در ریشه دو رقم تفاوت معنی داری داشت. بطور کلی نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد به دلیل اینکه عملکرد قند از حاصل ضرب عملکرد ریشه و درصد قند ناخالص است و معیار درآمد زارع می باشد؛ با توجه به دو نوع رقم آزمایشی، تیمار I2 به عنوان مصرف بهینه آب در زراعت چغندرقند، برای شهرهای اطراف کارخانه قند میاندوآب بوده که در این تحقیق حداکثر عملکرد قند در آن حاصل شد.

مقدمه: شیوع افسردگی در بیماران مبتلا به دیابت بیشتر از جمعیت عادی است و  بررسی های مختلف میزان آن را تا دو برابر افراد عادی اعلام کرده اند. کیفیت زندگی و کنترل متابولیک دو شاخص مهم در درمان دیابت محسوب می شوند. هدف ما در این مطالعه بررسی رابطه افسردگی و کنترل قند خون و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به دیابت است.روش ها: در این مطالعه 100 بیمار مبتلا به دیابت به صورت پشت سرهم مورد بررسی قرار گرفتند. برای سنجش میزان افسردگی از خرده مقیاس افسردگی مقیاس اضطراب و افسردگی در بیمارستان(HADS-D)، برای سنجش کیفیت زندگی از فرم کوتاه شده پرسشنامه سازمان جهانی بهداشت برای کیفیت زندگی (WHOQOL-Bref) و برای سنجش کنترل متابولیک از HbA1C استفاده شد. همچنین متغیرهای جمعیت شناختی، مصرف سیگار، نوع دیابت، نمایه توده بدنی، مدت بیماری دیابت، وجود عوارض، سابقه قبلی ابتلا به افسردگی و ابتلا به سایر بیماری های جسمی ثبت گردید.یافته ها: بر اساس نمرات خرده مقیاسHADS-D ، %28 از بیماران دارای افسردگی بالینی بودند. میزان هموگلوبین گلیکوزیله با عوارض دیابت، رابطه معنی داری داشت. اما بین کنترل متابولیک و افسردگی یا سایر خرده مقیاس های کیفیت زندگی رابطه  معنی داری وجود نداشت. ارتباط بین افسردگی و کیفیت زندگی معکوس و معنی دار بود.نتیجه گیری: با توجه به رابطه کیفیت زندگی و سلامت روانی و نیز شیوع بالای مسایل روانشناختی در بیماران مبتلا به دیابت، بهبود وضعیت سلامت روانی این بیماران می تواند منجر به بهبود کیفیت زندگی آنها شود.

مقدمه: هدف این مطالعه، بررسی ارتباط کیفیت زندگی مرتبط با سلامت مادر و پدر با کیفیت زندگی فرزندان آنها بود. مواد و روش کار: این مطالعه در چارچوب مطالعه قندولیپید تهران برروی 564 خانواده شامل فرزند، مادر و پدر که در مرحله ششم مطالعه (1393 تا 1396) شرکت کرده بودند، انجام شد. داده های کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در فرزندان و والدین به ترتیب با استفاده از نسخه ایرانی پرسشنامه های PedsQoL و Sf-12v2 از طریق مصاحبه جمع آوری گردید. رابطه کیفیت زندگی مرتبط با سلامت والدین و فرزندان با استفاده از مدل های رگرسیونی و نرم افزارSPSS نسخه 23 ارزیابی شد. یافته ها: میانگین(انحراف معیار) سنی شرکت کنندگان این مطالعه (1/3)8/13 سال و 7/52% آنها پسر بودند. مقایسه امتیازهای کیفیت زندگی نشان دهنده وضعیت بهتر پسران در مقایسه با دختران در زیرمقیاس های عملکرد جسمانی (019/0p=) و عاطفی (003/0p=) بود. نتایج مقایسه امتیاز کیفیت زندگی والدین فرزندان دختر و پسر نشان داد تنها امتیاز زیرمقیاس های مشکلات جسمانی، مشکلات روحی و سلامت روان مادران فرزندان دختر بطورمعنادار بالاتر از مادران فرزندان پسر بود. ارتباط کیفیت زندگی جسمانی مادر و پدر با هیچ یک از ابعاد کیفیت زندگی فرزندان معنادار نبود. کیفیت زندگی روانی مادر با عملکرد جسمانی (16/0=β ، 02/0p=) و اجتماعی (26/0=β ، 006/0p=) دختران، عملکرد در مدرسه پسران (19/0=β ، 007/0p=) و عملکرد عاطفی در فرزندان دختر (24/0=β ، 04/0p=) و پسر (23/0=β ، 008/0p=) و کیفیت زندگی روانی پدر تنها با عملکرد در مدرسه پسران (23/0=β ، 004/0p=) ارتباط معنادار داشتند. نتیجه گیری: ارتباط بین کیفیت زندگی والدین و فرزندان از یک الگوی مبتنی بر جنسیت والد و فرزند پیروی می کند. بعد روانشناختی کیفیت زندگی مادران در هردوجنسیت و بعد روانشناختی کیفیت زندگی پدران عمدتا در فرزندان پسر با ابعاد مختلف کیفیت زندگی فرزندان مرتبط بود.

مقدمه: کیفیت زندگی اکنون به عنوان یک مفهوم با اهمیت در تحقیقات پزشکی مطرح می باشد. برخی تحقیقات یک ارتباط منحنی بین کیفیت زندگی و کنترل قند مطرح نموده اند. در حالی که سایر تحقیقات چنین ارتباطی را نشان نمی دهند. هدف این مطالعه ارزیابی ارتباط بین ابعاد مختلف کیفیت زندگی و بررسی این فرضیه در بیماران دیابتیک می باشد.روش کار: 110 بیمار مبتلا به دیابت نوع II به روش نمونه گیری آسان انتخاب شدند. پرسش نامه WHOQOL-BREF 26 جهت اندازه گیری کیفیت زندگی و آزمون HbA1c به عنوان معیار کنترل قند خون مشخص گردیدند. بیماران در سه گروه کنترل مطلوب، بینابینی و ضعیف دسته بندی شدند. برای آنالیز داده ها از آنالیز واریانس یک طرفه، آزمون Post Hoc، کای دو من ویتنی و همبستگی استفاده شد.نتایج: همبستگی معنی داری بین شاخص توده بدنی و کنترل قند، بعد جسمانی و اجتماعی، بعد جسمانی و محیطی، بعد روانی و محیطی، بعد اجتماعی و روانی دیده شد. هیچ گونه تفاوت معنی داری بین میانگین های ابعاد مختلف پرسش نامه کیفیت زندگی نسبت به تغییرات سطح HbA1c دیده نشد ولی ارتباط بر اساس میانگین هر بعد نسبت به کنترل قند نشان داد که بعد روانی، محیطی و اجتماعی بهتر، در افرادی دیده می شود که در کنترل بینابینی قند قرار دارند ولی در کل کیفیت زندگی، این مساله کاملا معکوس می باشد. میانگین بعد جسمانی با افزایش میزان HbA1c کاهش یافته و دارای سیر نزولی می باشد. هیچ گونه همبستگی بین سایر ابعاد کیفیت زندگی و وضعیت کنترل قند خون در بیماران دیده نشد.نتیجه گیری: در این مطالعه، کیفیت زندگی بالاتر در رابطه با سطح بینابینی کنترل قند خون بین ابعاد اجتماعی، روانی، و محیط مشاهده شد ولی بعد جسمانی با بدتر شدن وضعیت کنترل قند بیماران کاهش می یابد. با نگاهی به امتیاز کل کیفیت زندگی بیماران مشاهده می شود که کمترین میزان کیفیت زندگی در بیمارانی وجود دارد که در کنترل بینابینی قند قرار گرفته اند که این مساله با فرضیه منحنی شکل کاملا در تضاد می باشد.